سعدی شیرازی

شیخ مشرف الدین ، مصلح بن عبدالله ، سعدی شیرازی بزرگترین نویسنده وشاعر ایران در حدود سال 580هجری وبه روایتی به سال 604هجری  به دنیا آمد و در سال 591 که اتابک زنگی به حکومت فارس  رسید ،به ادامه ی تحصیل سعدی در بغداد کمک کرد .

سعدی در زیر نطر استاد خود شیخ شهاب الدین سهروردی موسس مکتب  سهروردیه، به تحصیل عرفان مشغول شد ،و در  نتیجه ی حمله ی مغول حامی او سعدین زنگی ملک فارس از بین رفت .هرج و مرج به فارس روی آورد  عده ای جلای وطن کردند،که از جمله ان ها یکی هم سعدی بود .اوعزم سفر کرد و به سیاحت شام ،فلسطین و آسیای صغیر ،شمال آفریقا و هندوستان رفت .در این جهانگردی با مردم دنیا آشنا شد و کاملا پخته گشت و تجربه آموخت، بعد هم به شیراز آمد.در این زمان در شیراز صلح و آرا مش برقرار بود وفرزند ولینعمت سابق او اتابک بن سعد ، زمام حکومت را در دست داشت.شیخ سعدی به دربار اتابک راه یافت .وی تخلص خود را از اتابک سعد بن زنگی گرفت وبه نالیف وتصنیف پرداخت. او نتیجه ی 30 سال تجربه و جهانگردی  خویش را در اثر بزرگ خود بوستان نوشت ، که ان را سعدی نامه نیز گویند.

موی در سال 656 دومین اثر خود گلستان را عرضه کرد (گلستان شیوا ترین نثر فارسی است ،که به صورت حکایا ت اخلاقی

واجتمایی در 8 باب نوشته شده است .)

سعدی درسال 691 هجری چشم از جهان گشود و مدفن او در خانگاه شیراز در کنار آب رکن اباد می باشد .

/ 1 نظر / 31 بازدید